W Poznaniu jest dom, w którym środy zaczynają się od herbaty. A czasem od pytania, którego nikt nie chciał już zadać.
Siedmiotomowa seria kryminalna o pamięci, winie i odwadze, by nie odwrócić wzroku.
Nie wszyscy bohaterowie zaczynają od nowa. Niektórzy noszą całe życie w jednej teczce, w jednym niewysłanym liście, w zdaniu, którego nie wypowiedzieli na czas.
„Klub Środowych Spacerów” to historia ludzi, którzy nie godzą się na wygodne wyjaśnienia. W starej willi na poznańskim Sołaczu spotykają się, piją herbatę, idą przez park — i słuchają uważniej niż świat, który zdążył uznać ich za niewidzialnych.
Każdy tom rozpoczyna się od sprawy. Wszystkie razem prowadzą do pytania trudniejszego niż „kto zabił?”: jak żyć, kiedy prawda przychodzi za późno — ale jednak przychodzi?
„Każda środa ma swoją prawdę.”
„Pod Lipami” nie jest kryjówką ani luksusowym azylem. To stara willa z mniej niż idealnym światłem, skrzypiącym parkietem, zegarem w holu i werandą, na której herbaty nigdy nie pije się całkiem bez powodu.
Tu zaczyna się każda środa. Tu ktoś milczy odrobinę za długo. Tu dokumenty wracają z przeszłości, a ogród różany pamięta, że najgorsze rzeczy nie zawsze dzieją się w ciemności.
Nie są nieomylni. Nie są bezpieczni. Nie są już na początku życia — i właśnie dlatego wiedzą, ile kosztuje każda decyzja.
{selectedChar.copy}
Nie są nieomylni. Nie są bezpieczni. Nie są już na początku życia — i właśnie dlatego wiedzą, ile kosztuje każda decyzja.
{selectedChar.copy}
Każdy tom można otworzyć jak osobną zagadkę. Ale dopiero razem tworzą opowieść o tym, co zostaje po przemocy, milczeniu i ludziach, którzy odmawiają oddania pamięci cudzym wersjom.
Kompletna seria w burgundowym opakowaniu ze złotą wstążką. Dla tych, którzy chcą przejść całą drogę od pierwszej środy do ostatniego spotkania — nie odkładając niczego na później.
Zapytaj o zestawDwie arki. Siedem środ. Jedna metoda. Kliknij lub najedź na kolejne tomy, aby zobaczyć, jak rozwija się opowieść.
{vols[activeVol].copy}
Otwórz tom {romans[activeVol]}Nie ma tu łatwych rozgrzeszeń. Jest droga, na której wreszcie można mówić pełnym głosem.
Sołacz nie jest tłem. Jest rytmem tej serii — cień lip, parkowa aleja, wilgotny bruk po deszczu, teatralne foyer, archiwum.
To miasto ludzi, którzy mijają się codziennie, a potem przypominają sobie jedno zdanie za późno. Miasto, w którym spacer może stać się śledztwem — nie dlatego, że świat nagle robi się niezwykły, ale dlatego, że ktoś wreszcie patrzy uważnie.
Miejsca, w których toczy się „Klub Środowych Spacerów". Sołacz, willa „Pod Lipami", Park Sołacki, poznańskie foyer i archiwa. Każdy kadr można zatrzymać — świat się wtedy nie kończy, tylko czeka.
Autor serii „Klub Środowych Spacerów” — opowieści o zbrodniach, które nie kończą się wraz z odkryciem sprawcy, i o ludziach, którzy uczą się żyć bez wygodnych wersji własnej historii.
W centrum jego świata stoją pamięć, rozmowa i miejsca, które zachowują więcej, niż można byłoby przypuszczać. Poznań jest tu nie tylko miastem akcji, ale sposobem patrzenia: uważnym, konkretnym i czułym wobec tego, co zwykle pozostaje poza kadrem.
„Najbardziej interesuje mnie chwila, w której człowiek przestaje odwracać wzrok.”
Listy od autora, kulisy świata „Pod Lipami”, wiadomości o wydaniach i spotkaniach. Rzadko. Tylko wtedy, kiedy jest po co pisać.
{!sent ? ( ) : (Zapisując się, akceptujesz politykę prywatności. Bez spamu. Bez udawanej bliskości.
